دوست دارم

دیگر به یک دنیا نخواهم داد جایت را
من دوست دارم زندگی با دستهایت را

از بیقراری های قلب من خبر دارد
بادی که میدزدد برای من صدایت را

روی زمین بودی و من در ماه دنبالت
باید ببخشی شاعر سر به هوایت را

تسخیر تو سخت است آنقدری که انگاری
در مشت خود جا داده باشم بینهایت را

زود است حالا روی پاهای خودم باشم
از دست های من نگیری دستهایت را

هرکس تو را گم کرد دنبال تو در من گشت
انگار میبینند در من رد پایت را

بگذار تا دنیا بفهمد مال من هستی
گنجشکها خانه به خانه ماجرایت را

وقتی پر است از خاطراتت شعرهای من
باید بنوشی با خیال تخت چایت را

+ نوشته شده توسط جوادقاضی جهانی در سه شنبه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۶ و ساعت 18:14 |